Een heel mooi verhaal dat eindigt.
Vijftien jaar geleden richtten Willem en Ingrid het borduuratelier Asha op. Daar konden tientallen vrouwen uit de slums van Dhaka waardig werk vinden en met hun eerlijk salaris (boven het wettelijk minimum) de leefbaarheid van hun gezin aanzienlijk verbeteren. Daarnaast zorgde Asha ook dagelijks voor een gezond volwaardig middagmaal, bijdragen aan alle medische kosten van de vrouwen en hun kinderen en betaling van de schoolkosten van de kinderen.
In het atelier werden heel wat producten genaaid en geborduurd. In het begin onder impuls van Lynn vooral tafellakens en bedlinnen. Later werden het sleutelhangers die we in scholen verkochten. 333 sleutelhangers met een Banglakids- voorstelling verkopen, resulteerde in de lening voor een nieuw huis via het rollend fonds. Met die boodschap konden we veel basisscholen betrekken in ons educatief verhaal. Nog later kwamen er geldbeugels, pennenzakken, tassen, knutsel- en keukenschorten, plantendragers in koord… tot zelfs kleischorten, zakdoekjes en buttons. Een ruim assortiment werd voorgesteld tijdens de kerstmarkten of in de zomer in ’t Vaartje in Lissewege. En daaraan werd ook altijd het verhaal van Bangladesh gekoppeld. Heel wat geïnteresseerden luisterden naar ons verhaal over Asha en Banglabari.
Steeds vonden we vrijwilligers bereid om Asha te helpen dragen. Lynn, Kristien, Sanne en een warme groep rond Karolien met Jo, Lut, Martine, Betty en Nele waren meermaals bereid in de Asha-stand het verhaal te vertellen en mensen te overtuigen om een product aan te kopen.
Eind 2025 eindigen we onze aankoop en verkoop van producten. De redenen zijn divers.
- Verkopen van borduurproducten zonder CE-label werd steeds moeilijker. Een markering die aangeeft dat een product voldoet aan de Europese regelgeving voor veiligheid, gezondheid en milieubescherming binnen de Europese Economische Ruimte, is verplicht. Dergelijke technische dossiers kosten veel tijd en geld. Ook verzendingskosten voor producten uit Bangladesh werden steeds hoger en de huur van ons Asha-atelier in de hoofdstad Dhaka werd vrij hoog.
- Onze verkoopmogelijkheden werden beperkter. Verschillende jaren konden we een mooie verkoop realiseren gedurende de zomermaanden in ‘t Vaartje in Lissewege. Dit jaar besliste die organisatie om het zomerinitiatief stop te zetten.
- Ook ons publiek/netwerk bleef steeds wat hetzelfde: heel wat mensen kennen onze producten en hebben al een heel assortiment in huis. Om in België een ruimer publiek te bereiken zouden we heel wat inspanningen moeten leveren, waarvoor veel meer vrijwilligers nodig zijn.
- Daarnaast werd onze groep vrijwillige verkopers al wat ouder en vonden we geen jongere vervangers.
- Ook het grote aanbod van Chinese goedkope gadgets maakten het niet makkelijker, want onze producten stonden voor een eerlijk loon en geen kinderarbeid en waren dus duurder.
We probeerden de voorbije jaren de vrouwen van Asha tewerk te stellen in een eigen Asha-kleren winkel in Dhaka. Maar ook dat was moeilijk, omwille van de concurrentie van naburige winkels, die aan ongelooflijk lage (‘niet-eerlijke’) prijzen verkopen.
Zo sluiten we met een spijtig gevoel het Asha borduuratelier. Daar vonden heel wat vrouwen de voorbije jaren eerlijk werk en kregen ze een gevoel van eigenwaarde, werden de kansen van hun kinderen groter en vormden ze samen met Ingrid en Willem een warme groep.
Voor de laatste werkneemsters zoeken we een goede overgang naar nieuw werk of een andere vorm van inkomen. Twee werkneemsters vonden al op eigen initiatief, en met ASHA-steun, een oplossing. Voor de anderen garanderen we minstens drie maanden nabegeleiding, met behoud van een basis-leefloon. En we organiseren nog regelmatig terugkommomenten, om mooie herinneringen op te halen, bij te praten en te genieten van een feestelijke maaltijd in een lokaal eethuis!
We zijn fier op wat we samen presteerden, en we zullen onze vele ASHA-medewerkers missen!
Dank aan allen die Asha steunden.
